Sorunların Tahkimde Çözümüne Yer Bırakmadan Önlenmesi
March 18, 2009
Tahkim, taraflar arasında çıkan uyuşmazlıkların devletin resmi yargı organları yerine, kendileri tarafından belirlenen hakemlerce çözümlenmesidir.
ÇİN’de sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklarda “tahkim” sıklıkla kullanılan bir yoldur.
Tahkime gitmek için uyuşmazlığın öncelikle usulüne göre düzenlenmiş bir sözleşmeden kaynaklanmış olması gerekliliği vardır. Diger taraftan, tahkim yolu taraflarin karşılıklı rızası ile mümkündür. Taraflar tahkim yolunu sözleşmede şart koşabilecekleri gibi, ileriki safhalarda karşılıklı rıza ile de tahkime götürebilir.
Ancak, tahkime başvuru aşamasına gelmeden evvel alınması gereken pek çok tedbir bulunuyor.
Önemli olan, uyuşmazlığın ortaya çıkmasını engelemek, zaman ve maliyet kayıplarını önlemektir.
Öncelikle sözleşme hükümleri, proforma fatura veya satış kontratında açık ve net biçimde belirlenmelidir. Akit tarafları, sözleşmeye konu olan mal ve nitelikleri, teslim ve ödeme şartları son derece açık ve dikkatli biçimde yazılmalıdır. Ayrica anlaşmazlık halinde iki taraf tarafindan da geçerli kabul edilerek, bu yazılı akitle birlikte başvuru yapılabilecek tahkim müessesesinin ismi “Çin Uluslararası Ekonomik ve Ticaret Tahkim Komisyonu (CIETAC)” ve detayları bir tahkim maddesi olarak belirtilmelidir.
Üretim ve yükleme aşamasının sözleşmeye uygunluğunun denetlenmesi ÇİN’de hayati bir konudur. Dolayısıyla burada hem üretim, hem de yükleme aşamalarında alıcı firmanın bizzat kendi uzmanlarına kontrol ettirmesi ya da kontrol işlemini Hong Kong SAR veya ÇİN’de yerleşik bulunan, ilgili konuda iştigal eden, uzmanlaşmıs bir Türk şirketi aracılıgıyla gerçekleştirmesi en doğru yol olacaktır.
Tekrar vurgulamakta fayda var ki, en önemli konu sorunların ortaya cıkmasını en baştan engellemek ya da azaltmaktır. En zor durum, gideceği noktaya ulaşmış, problemleri varış gümrüğünde veya alıcının malı gümrükten çekmesi sonrası anlaşıldıktan sonra ortaya çıkabilir. Mal bedeli, nakliye ücreti, gümrük harç ve vergileri ödenmiş bir ithlalat işlemindeki zarar çok büyüktür ve tüm zararın telafisi zordur. İstenen vasıfta olmadığı tespit edilen malın mahrecine iade işleminin getireceği ek nakliye, ödenmiş gümrük vergi, harç ve masrafların kaybı oluşacaktır ve ÇİN’deki tahkime gidilse bile bu kayıpların tamamının tazmin edilmesi hiç bir zaman mümkün olamayabilir veya 180 günü bulabilecek tahkim sürecinin karara bağlanması istenildiği kadar tatminkar olmayabilir. Ayrıca Tahkim komisyonunun verdiği karar kesin olmayıp, Çin mahkemelerine taraflardan birinin başvurması halinde tahkim sürecinin tekrardan başlatılmasına hükmedilebilir, bu da mahkeme sürecine 180 gün ilave edilmesi anlamı taşır.
Cin Muhakeme Usulleri Kanunu – Tahkim (Ingilizce)
March 17, 2009
Chapter XXVIII Arbitration (TAHKIM Maddesi)
Article 257 In the case of a dispute arising from the foreign economic, trade, transport or maritime activities of China, if the parties have had an arbitration clause in the contract concerned or have subsequently reached a written arbitration agreement stipulating the submission of the dispute for arbitration to an arbitral organ in the People’s Republic of China handling cases involving foreign element, or to any other arbitral body, they may not bring an action in a people’s court.
If the parties have not had an arbitration clause in the contract concerned or have not subsequently reached a written arbitration agreement, they may bring an action in a people’s court.
Article 258 If a party has applied for property preservation measures, the arbitral organ of the People’s Republic of China handling cases involving foreign element shall refer the party’s application for a decision to the intermediate people’s court of the place where the party against whom the application is made has his domicile or where his property is located.
Article 259 In a case in which an award has been made by an arbitral organ of the People’s Republic of China handling cases involving foreign element, the parties may not bring an action in a people’s court. If one party fails to comply with the arbitral award, the other party may apply for its enforcement to the intermediate people’s court of the place where the party against whom the application for enforcement is made has his domicile or where his property is located.
Article 260 A people’s court shall, after examination and verification by a collegial panel of the court, make a written order not to allow the enforcement of the award rendered by an arbitral organ of the People’s Republic of China handling cases involving foreign element, if the party against whom the application for enforcement is made furnishes proof that:
(1) the parties have not had an arbitration clause in the contract or have not subsequently reached a written arbitration agreement;
(2) the party against whom the application for enforcement is made was not given notice for the appointment of an arbitrator or for the inception of the arbitration proceedings or was unable to present his case due to causes for which he is not responsible;
(3) the composition of the arbitration tribunal or the procedure for arbitration was not in conformity with the rules of arbitration; or
(4) the matters dealt with by the award fall outside the scope of the arbitration agreement or which the arbitral organ was not empowered to arbitrate.
If the people’s court determines that the enforcement of the award goes against the social and public interest of the country, the people’s court shall make a written order not to allow the enforcement of the arbitral award.
Article 261 If the enforcement of an arbitral award is disallowed by a written order of a people’s court, the parties may, in accordance with a written arbitration agreement reached between them, apply for arbitration again; they may also bring an action in a people’s court.
Chapter XXIX Judicial Assistance
Article 262 In accordance with the international treaties concluded or acceded to by the People’s Republic of China or with the principle of reciprocity, the people’s courts of China and foreign courts may make mutual requests for assistance in the service of legal documents, in investigation and collection of evidence or in other litigation actions.
The people’s court shall not render the assistance requested by a foreign court, if it impairs the sovereignty, security or social and public interest of the People’s Republic of China.
Article 263 The request for the providing of judicial assistance shall be effected through channels provided in the international treaties concluded or acceded to by the People’s Republic of China; in the absence of such treaties, they shall be effected through diplomatic channels.
A foreign embassy or consulate accredited to the People’s Republic of China may serve documents on its citizens and make investigations and collect evidence among them, provided that the laws of the People’s Republic of China are not violated and no compulsory measures are taken.
Except for the conditions provided in the preceding paragraph, no foreign organization or individual may, without the consent of the competent authorities of the People’s Republic of China, serve documents or make investigations and collect evidence within the territory of the People’s Republic of China.
Article 264 The letter of request for judicial assistance and its annexes sent by a foreign court to a people’s court shall be appended with a Chinese translation or a text in any other language or languages specified in the relevant international treaties.
The letter of request and its annexes sent to a foreign court by a people’s court for judicial assistance shall be appended with a translation in the language of that country or a text in any other language or languages specified in the relevant international treaties.
Article 265 The judicial assistance provided by the people’s courts shall be rendered in accordance with the procedure prescribed by the laws of the People’s Republic of China. If a special form of judicial assistance is requested by a foreign court, it may also be rendered, provided that the special form requested does not contradict the laws of the People’s Republic of China.
Article 266 If a party applies for enforcement of a legally effective judgment or written order made by a people’s court, and the opposite party or his property is not within the territory of the People’s Republic of China, the applicant may directly apply for recognition and enforcement to the foreign court which has jurisdiction. The people’s court may also, in accordance with the relevant provisions of the international treaties concluded or acceded to by China, or with the principle of reciprocity, request recognition and enforcement by the foreign court.
If a party applies for enforcement of a legally effective arbitral award made by an arbitral organ in the People’s Republic of China handling cases involving foreign element and the opposite party or his property is not within the territory of the People’s Republic of China, he may directly apply for recognition and enforcement of the award to the foreign court which has jurisdiction.
Article 267 If a legally effective judgment or written order made by a foreign court requires recognition and enforcement by a people’s court of the People’s Republic of China, the party concerned may directly apply for recognition and enforcement to the intermediate people’s court of the People’s Republic of China which has jurisdiction. The foreign court may also, in accordance with the provisions of the international treaties concluded or acceded to by that foreign country and the People’s Republic of China or with the principle of reciprocity, request recognition and enforcement by a people’s court.
Article 268 In the case of an application or request for recognition and enforcement of a legally effective judgment or written order of a foreign court, the people’s court shall, after examining it in accordance with the international treaties concluded or acceded to by the People’s Republic of China or with the principle of reciprocity and arriving at the conclusion that it does not contradict the basic principles of the law of the People’s Republic of China nor violates State sovereignty, security and social and public interest of the country, recognize the validity of the judgment or written order, and, if required, issue a writ of execution to enforce it in accordance with the relevant provisions of this Law; if the application or request contradicts the basic principles of the law of the People’s Republic of China or violates State sovereignty, security and social and public interest of the country, the people’s court shall not recognize and enforce it.
Article 269 If an award made by a foreign arbitral organ requires the recognition and enforcement by a people’s court of the People’s Republic of China, the party concerned shall directly apply to the intermediate people’s court of the place where the party subjected to enforcement has his domicile or where his property is located. The people’s court shall deal with the matter in accordance with the international treaties concluded or acceded to by the People’s Republic of China or with the principle of reciprocity.
Article 270 This Law shall come into force as of the date of promulgation, and the Civil Procedure Law of the People’s Republic of China (for Trial Implementation) shall be abrogated simultaneously.
Yabancı Yatırım Projelerinin Onaylanmasına Dair Değişiklik
March 13, 2009
ÇİN Halk Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı yabancı yatırım projelerinin onaylanma surecini kolaylaştırdı. Buna göre yerel yönetimler 100 milyon dolarin altindaki yabancı yatırım projelerini onaylama yetkisine haiz oldular.
Eski düzenlemelere göre, tüm yabancı sermaye yatırım projeleri ÇİN Ticaret Bakanlığının onayından geçmekteydi.
İş Anlaşmazlıkları Artıyor
March 3, 2009
ÇİN 2008 yılı başında tamamen yenilenmiş “İş Akdi Yasasını” yürürlüğe soktu.
Aradan gecen 1 seneyi aşkın periyodun ardından, işgücü kaynaklı davalar %95 artış gösterdi.
Özellikle tekstil, ayakkabı ve oyuncak gibi katma değeri düşük ve emek yoğun üretimin kümelendiği Guangdong Eyaleti’nde is uyuşmazlıklarından kaynaklanan davaların sayısı %200′e varan artışlar gösterdi.
Küresel kriz ve işgücüne öncelik veren yeni is akdi yasası artışın ardındaki başlıca nedenler.
Özellikle Güneydoğu eyaletlerinden ithalat yapan ithalatçılarımıza çalıştıkları fabrikaların mali durumu konusunda hassasiyet göstermelerini tavsiye ediyoruz.
Dolar/Renminbi Söylentileri
February 23, 2009
Geçen hafta “China Briefing Dergisi” tarafından yayınlanan bir iddia piyasayı karıştırdı.
Dergiye göre ÇİN Bankacılık Düzenleme Kurulu’ndan bir yetkili dolar/Yuan kurunun 7′ye çıkarılacağını iddia etmiş.
Yayının ardından “Bankacılık Düzenleme Kurulu” internet sayfasından kısa bir açıklama yaparak dergi haberini “saf uydurma- pure fabrication” olarak yalanladı.
Ayrıca böyle bir röportajın hiçbir yetkili ile yapılmadığını belirti.
Dolar/Yuan kurunun yukarı yönlü hareketinin kısa dönemde çok zor olduğunu tekrar vurgulamak istiyoruz.
ÇİN’den ihracat ve ithalat yapan firmalara önümüzdeki dönemde yapacakları ödemeleri bu noktayı göze alarak yapmalarını tavsiye ediyoruz.
İhracatta Vergi İadeleri
February 16, 2009
ÇİN 2003 – 2007 arasında çift haneli rakamlarla büyüdü. 2007 yılında ise büyüme tavan yaparak %13′e çıktı.
Bu süreçte ortaya çıkan aşırı ısınma kaygılarıyla ÇİN hükümeti 2007′de bazı sektörlerde ihracatçıların vergi iadelerini tamamen kaldırırken, pek çoğunun iade oranlarını önemli ölçüde indirdi.
Ancak küresel krizin etkisini göstermesi ile birlikte vergi iade oranları arttırılmaya başlandı. Pek çok mal zincirini kapsayan vergi iade oranlarına dikkat gösterilmesini tavsiye ediyoruz. Çünkü ithal edilen mallarda vergi iadesi fabrikaların ve dolayısıyla ithal edilen ürünlerin maliyetini düşünüyor.
Vergi iadesi konusunda sektörünüzle ilgili bilgi almak bize ulaşabilirsiniz.
Otoparklarin Yangindan Korunmasi Hakkinda Yonetmelik
January 10, 2009
BİNALARIN YANGINDAN KORUNMASI HAKKINDA YÖNETMELİK
Bina Bölümlerine ve Tesislerine İlişkin Düzenlemeler
Otoparklar
MADDE 60- (1) Motorlu ulaşım ve taşıma araçlarının park etmeleri için kullanılan otoparkların dışarıya olan toplam açık alanı, döşeme alanının % 5′ inden fazla ve bu açık alan her birinde en az yarısı kadar olmak üzere karşılıklı iki cephede bulunuyor ise açık otopark; aksi hâlde kapalı otopark kabul edilir. Araç kapasitesi 20’den fazla olan veya birden fazla bodrum kat kullanan kapalı tip otoparklarda otomatik yağmurlama sistemi, yangın dolap sistemi ve itfaiye su alma ağızları yapılması mecburidir.
(2) Toplam alanı 2000 m2’yi aşan bodrumlardaki kapalı otoparklar için mekanik duman tahliye sistemi yapılması şarttır. Duman tahliye sisteminin binanın diğer bölümlerine hizmet veren sistemlerden bağımsız olması ve saatte en az 9 hava değişimi sağlaması gerekir.
(3) Araçların asansör ile alındığı kapalı otoparklarda doğal veya mekanik havalandırma sistemi yapılması şarttır.
(4) LPG veya sıkıştırılmış doğalgaz (CNG) yakıt sistemli araçlar kapalı otoparklara giremez ve alınmaz.
Karar Sayısı : 2007/12937
Ekli “Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik”in yürürlüğe konulması; Bayındırlık ve İskân Bakanlığının 1/11/2007 tarihli ve 5098 sayılı yazısı üzerine, 7126 sayılı Sivil Savunma Kanunu’nun ek 9 uncu maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 27/11/2007 tarihinde kararlaştırılmıştır.
OTOPARK YÖNETMELİĞİ
January 1, 2009
OTOPARK YÖNETMELİĞİ
Bayındırlık ve İskan Bakanlığından
Yayımlandığı Resmi Gazete Tarihi: 01/07/1993
Yayımlandığı Resmi Gazete No: 21624
BİRİNCİ KISIM : Genel Hükümler
Amaç ve Dayanak
Madde 1 – 3194 sayılı İmar Kanununun 37 nci ve 44 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanan bu Yönetmeliğin amacı, yerleşme yerlerinde araçların yol açtığı trafik sorunlarının çözümü için otopark yapılmasını gerektiren bina ve tesislerin neler olduğunun ve otopark ihtiyacının miktar, ölçü ve diğer şartlarının tesbit ve giderilme esaslarını aynı Kanunun 5 inci maddesinde tanımlanan ulaşım sistemlerini ve problemlerinin çözümünü gösteren imar planlarına uygun olarak düzenlemektir.
Kapsam
Madde 2 – (Değişik madde: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/1. md.)
Bu Yönetmelik, 27/06/1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanun kapsamında kalan belediyelerde, son nüfus sayımına göre nüfusu 10 000 ve daha fazla olan yerleşmelerde, nüfusu 10 000′den az olmakla birlikte imar planı onaylanmış yerleşmelerde ve alanlarda ve imar planı bulunmamakla beraber bu Yönetmeliğin uygulanacağına dair belediye meclis veya il idare kurulu kararı alınan bütün yerleşmelerde uygulanır.
Tanımlar
Madde 3 – Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bina otoparkları: Bir binayı çeşitli amaçlar için kullanan özel ve tüzel kişilere ait ulaşım ve taşıma araçları için, bu binanın içinde veya bu binanın oturduğu parselde açık veya kapalı olarak düzenlenen otoparkları,
b) Bölge otoparkları ve genel otoparklar: Bir şehir veya bölgenin mevcut ve gelecekteki şartları ve ihtiyaçları gözönünde bulundurularak imar planları ile düzenlenen ihtiyaca göre açık, kapalı ya da katlı olarak belediyeler veya diğer kamu kuruluşları ve özel kişiler tarafından yapılan ve işletilen otoparklardır.
c) Birim park alanı: Bir aracın park etmesi için gerekli olan ve manevra alanları dahil toplam park alanını, ifade eder.
Genel Esaslar
Madde 4 - Otoparkla ilgili genel esaslar aşağıda açıklanmıştır.
a. Binayı kullananların otopark ihtiyacının bina içinde veya parselinde karşılanması esastır.
b. Binaların, imar planı ve mevzuat hükümlerine göre belirlenen ön ve yan bahçe mesafeleri, otopark olarak kullanılamaz.
c. Binanın ihtiyacı olan miktardaki otopark alanları, Kat Mülkiyeti kanununda belirtilen ortak alanlardan olup, bu hali ile yönetilir,
d. Binek otoları için birim park alanı en az 20 m
‘dir. Bu alan kamyon ve otobüsler için manevra alanı hariç olmak üzere en az 50 m
üzerinden hesaplanır.
e. İmar planları hazırlanırken parselinde otopark tesisi mümkün olmayan yerlerde otopark ihtiyacının karşılanması amacıyla bölge ve genel otopark yerleri belirlenir. Ayrıca parselinde otopark yapılması mümkün olan alanlarda imar parsellerinin büyüklükleri otopark yapımını mümkün kılacak şekilde tesbit edilir.
f) (Değişik bent: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/2. md.) Meskun alanlar, kentsel sit alanları, üzerinde korunacak yapı bulunan parseller, arazinin jeolojik ve topografik yapısı, giriş-çıkış, trafik emniyeti sağlanamaması gibi imar planındaki konumundan kaynaklanan nedenlerle otopark ihtiyacının parselinde karşılanması mümkün olmayan durumlara ilişkin ilkeler, belediye meclis veya il idare kurulu kararı ile belirlenir.
(Değişik paragraf: 14/06/2005-25845 S.R.G. Yön/1.mad) Münferit talepler bu ilkelere göre değerlendirilir. Üzerinde tescilli 1, 2 ve 3 üncü grup yapı bulunan kentsel sit alanı içinde veya dışındaki parseller hariç, parselinde otopark ihtiyacı karşılanamayan durumlarda belediyesince veya valilikçe bu Yönetmelik hükümlerine göre belirlenecek otopark bedeli alınır.
(Ek paragraf: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/1.mad) Otopark bedeli alınan parsellerin otopark ihtiyacının belediye veya valilikçe karşılanması zorunludur. Otopark ihtiyacı parselinde karşılanamayan ve idaresince İmar Kanununun 37 nci maddesine göre otopark tesis edilemeyen alanlarda otopark bedelinin arsa payı hariç %25′i yapı ruhsatının verilmesi sırasında nakden, kalan %75′i ve arsa payı ise belediyesince veya il özel idaresince parselin otopark ihtiyacı karşılandıktan en geç doksan gün sonra o yıla ait miktarlara göre değerlendirilerek tahsil edilir. Yapı ruhsatı düzenleme aşamasında ödemelere ilişkin taahhütname alınır ve tapu kütüğüne bu hususta şerh düşülür. Plansız alanlarda otoparkın parselinde veya yapıda karşılanması zorunludur.
g) (Değişik bent: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/2. md.) Otoparkların giriş ve çıkışlarının yeterli olması, iç ve dış trafiği aksatmayacak şekilde düzenlenmesi mecburidir. Otoparklarda, İmar Yönetmeliğinin ilgili hükümlerine uyularak yangına karşı gereken önlemlerin alınması, özürlülerin kullanımına dönük düzenlemelerin yapılması zorunludur. Ayrıca, özürlülere ilişkin standartlarda dahil olmak üzere Türk Standartları Enstitüsünce hazırlanan ilgili tüm standartlara uyulur. Standartların bu Yönetmelikte belirlenen ölçü ve miktarlardan daha az olması halinde Yönetmelik hükümleri geçerlidir. Bu düzenin sağlanmasından ve yürütülmesinden belediyeler ve valilikler sorumludur.
h) (Değişik bent: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/2. md.) Bu Yönetmelikte belediye meclisi veya il idare kurulu kararı alınması öngörülen hususlarda, 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmamak, bu Yönetmelik hükümlerine uyulmak koşuluyla uygulanacak şekli takdire belediye veya valilikler yetkilidir. İmar planları veya belediye meclisi ve il idare kurulu kararıyla bu Yönetmelik hükümlerine aykırı kararlar getirilemez.
ı) (Ek bent: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/2. md.) Umumi bina ve bölge otoparkları ile genel otoparkların giriş-çıkış ve asansörlerine en yakın yerlerinde birden az olmamak şartıyla, her 20 park yerinden birinin özürlü işareti konularak özürlüler için ayrılması zorunludur.
j) (Ek bent: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/2. md.;Değişik paragraf: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/2.mad) Belediyelere veya valiliklere bu Yönetmelik ile tespit yetkisi verilen hususlarda, belediye meclisi veya il genel meclisi kararları alınmayan veya eksik alınan konularda Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan Tebliğ hükümlerine uyulur.
İKİNCİ KISIM : Planlama ve Uygulama Esasları
BİRİNCİ BÖLÜM : Planlama
Otopark Aranması Gereken Kullanımlar ve Miktarları
Madde 5 - (Değişik madde: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/3.mad)
Otopark aranması gereken kullanımlar ve miktarları aşağıda yer almaktadır;
a) Yerleşim alanlarında otopark aranması gereken kullanım çeşitleri ve bunlara ait en az otopark miktarları:
Kullanım ÇeşitleriMiktarları
1 – Meskenler3 daire için
2 – Ticari amaçlı yapılar ve büro binaları50 m2.ye kadar
3 – Konaklama tesisleri
Oteller5 oda için
Motelleroda sayısının %80′i kadar
Hosteller5 oda için
Tatil Köyleri4 oda için
Apart Oteller2 ünite için
Pansiyonlar4 oda için
Termal Tesisler4 oda için
Kampingler1 ünite için
Kırsal Turizm Tesisleri 4 ünite için
Diğerleri 75 m2.ye kadar
4 – Yeme, içme, eğlence tesisleri 50 m2.ye kadar
5 – Sosyal kültürel ve spor tesisleri 30 oturma yeri için
6 – Kongre ve sergi merkezlerikapasitesinin %5′i oranında
7 – Eğitim Tesisleri 400 m2.ye kadar
8 – Sağlık Yapıları 125 m2.ye kadar
9 – İbadet yerleri 300 m2.ye kadar
10 – Kamu kurum ve kuruluşları 100 m2.ye kadar
11 – Sanayi depolama ve toptan ticaret 200 m2.ye kadar
12 – Küçük sanayi 125 m2.ye kadar
13 – Semt pazarı 100 m2.ye kadar Pazar alanı için,
en az 1 otopark yeri ayrılır. Otopark miktarının, engellilere ayrılanlar da dahil araç park yerlerinin, varsa parsel sınırından itibaren otopark rampasının, trafik akışının ve tesis kapasitesinin yapının onaylı mimari projesinde sayısal değerleri ile birlikte belirtilmesi zorunludur. Otopark rampası hiçbir koşulda parsel sınırı dışından başlatılamaz. Otopark rampasının yapı yaklaşma sınırı içinden başlatılabilmesi için imar planı kararı alınması ve rampa projelerinin hazırlanması zorunludur.
Ancak, belirlenen otopark miktarları yöre ihtiyaçları göz önünde bulundurularak belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediye meclislerince, dışında il genel meclislerince artırılabilir.
Otopark sayısı, açık tesislerde parsel alanı üzerinden, diğer yapılarda ise emsal hesabına konu alan üzerinden belirlenir.
b) Bu maddenin (a) bendinde sayılan kullanım çeşitlerinin alt türleri ve bunlarla ilgili otopark miktarları belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediye meclisleri, dışında il genel meclisleri tarafından belirlenir.
Beş Yıllık İmar Programları
Madde 6 – Onaylı imar planında tesbit edilen bölge ve genel otoparklarının uygulama döneminde belediyelerce gerçekleştirilecek 5 yıllık imar programlarına alınması gerekir.
İKİNCİ BÖLÜM : Uygulama ve Denetim
Yapı ruhsatı ve Kullanma İzinlerinin Verilmesi
Madde 7 – Yapılacak yapılara bu yönetmelikte belirtilen esaslara ve belediye meclislerince alınacak kararlara göre bina otopark yerleri ayrılmadıkça yapı ruhsatı, bu otoparklar inşa edilip hazır hale getirilmedikçe de yapı kullanma izni verilemez.
(Ek fıkra: 14/06/2005-25845 S.R.G. Yön/2.mad) Üzerinde tescilli 1, 2 ve 3 üncü grup yapı bulunan kentsel sit alanı içinde veya dışındaki münferit parsellerde yeni yapı, tadilat, ilave, güçlendirme ve restorasyona yönelik yapı ruhsatı taleplerinde ve yapı kullanma izin belgesi düzenlenmesi aşamasında otoparkın parselinde karşılanamadığı durumlarda otopark bedeli alınmaz.
(Ek fıkra: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/4.mad) Otopark Yönetmeliğine uygun olarak inşa edilen mevcut binalarda veya bağımsız bölümlerde yapılmak istenilen, sadece kullanım amacına yönelik olanlar da dahil ruhsata tabi tüm değişiklik ve ilaveler, otopark aranmasını gerektirecek nitelik ve büyüklükte ise, otopark tesisi aranır. Parselinde veya yapıda karşılanamayanlar için Yönetmeliğe uygun olarak otopark bedeli istenir. Otopark Yönetmeliği kapsamında inşa edilen mevcut binaların iç bünyesinde yapılan, otopark sayısını değiştirmeyen tadilatlarda otopark tesisi ve bedeli istenmez. Bu husus ruhsat eki onaylı mimari projesine ilgili bağımsız bölümlerde belirtilerek işlenir.
(Ek fıkra: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/4.mad) Daha önce Otopark Yönetmeliği kapsamında olmayan yapılarda veya bağımsız bölümlerinde kullanım amacına yönelik olanlar da dahil ruhsata tabi tüm değişiklik ve ilavelerde, otopark tesisi aranır. Parselinde veya yapıda otopark tesisi mümkün olmadığı takdirde Yönetmeliğe uygun olarak otopark bedeli istenir. Bu husus ruhsat eki onaylı mimari projesine, ilgili bağımsız bölümlerde belirtilerek işlenir.
Otoparkların Amacı Dışında Kullanılamayacağı
Madde 8 - Yapı kullanma izni alındıktan sonra otopark yerleri plan ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak başka amaçlara tahsis edilemez.
Belediyeler, bina otoparklarının kullanımını engelleyici her türlü ihlalleri önlemek yetkili ve görevlidirler. Aksi uygulamalarda İmar Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.
Bina Otoparkı Yapılamayan Parseller
Madde 9 – Bina içinde veya parselinde otopark yapılması mümkün olmayan yapıların durumu belediyece imar durumu ile ilgili ilk müracaat tarihinden başlayarak 30 gün içinde ilgilisine gerekçeleri ile birlikte bildirilir. Belediyeler bina otoparkı yerine otopark sorununun nasıl çözümleneceğini, binanın hangi bölge veya genel otoparkından yararlanacağını da bildirmekle ve bu otoparkları tesis etmekle yükümlüdür.
Bu durumda bölge veya genel otoparktan yararlananlardan ayrıca kullanım ücreti alınmaz.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM : Mali Hükümler
Madde 10 – (Değişik fıkra: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/5.mad) Otopark bedelinin hesabında, 4 üncü maddenin (d) bendinde belirtilen birim park alanları ile 5 inci maddede belirtilen otopark sayısı esas alınır.
(Değişik fıkra: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/5.mad) Otopark bedellerinin tahakkuk ve tahsil esasları Yönetmelik ve Tebliğ hükümleri de dikkate alınarak belediye meclisleri veya il genel meclisleri tarafından belirlenir.
Otopark bedelleri kamu bankalarından herhangi birinde açılacak otopark hesabına yatırılır. Bu hesapta toplanan meblağa yasaların öngördüğü faiz oranı uygulanır.
3030 sayılı Kanun kapsamında kalan belediyelerde, büyükşehir belediyesince ilçe belediyeleri adına otopark hesabı açtırılır.
İlçe belediyeleri hesabında toplanan otopark meblağı, büyükşehir belediyelerince o ilçe sınırları içerisinde yapılacak veya yaptırılacak bölge veya genel otoparkları için kullanılır.
Otopark Hesabından Yapılacak Harcamalar
Madde 11 – Otopark hesabında toplanan meblağ, belediyelerin kendi kaynaklarından ayıracağı tahsisatla birlikte, tasdikli plan ve beş yıllık imar programına göre hazırlanan kamulaştırma projesi karşılığında otopark tesisi için gerekli arsa alımları ile bölge veya genel otoparkları için kullanılır.
Otopark hesabında toplanan meblağ otopark tesisi dışında başka bir amaçla kullanılamaz.
Otopark hesabında toplanan meblağ, belediyelerce hazırlanacak sarf belgesi, verile emri ve hakediş raporuna göre belediyesinin yazılı talimatı üzerine ilgili bankaca hak sahibine ödenir.
Otopark hesabında toplanan meblağın, amacında kullanılıp kullanılmadığı hususu İçişleri Bakanlığı’nca denetlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM : Çeşitli Hükümler
Uygulanacak Hükümler
Madde 12 – (Değişik fıkra: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/3. md.) Ruhsat süresi içinde tamamlanması mümkün olamayacağı için 5 yıl içinde ruhsat yenilemek üzere ilgili idareye başvurularak ruhsat yenilemesi yapılan yapılar hakkında, ruhsat alma tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uygulanır.
(Değişik fıkra: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/3. md.) İnşasına 2 yıl içinde başlanmayan veya süresi içinde ruhsat yenilemesi yapılmayan yapılar ruhsatsız yapı olarak değerlendirilir. Bu yapılar hakkında yeniden ruhsat alındığı tarihte yürürlükte bulunan plan ve mevzuat hükümleri uygulanır.
Bu Yönetmelik ile kapsama alınmış yerleşmelerde de yukarıdaki hükümler uygulanır.
Madde 13 - Daha önce yürürlükte olan mevzuata göre Bakanlıkça otopark yönetmeliği kapsamına alınan yerleşmelerde, bu Yönetmeliğe göre uygulama yapılır.
Yürürlükten Kaldırma
Madde 14 – 20/03/1991 tarih ve 20820 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan otopark yönetmeliği 01/01/1994 tarihi itibari ile yürürlükten kalkar.
Sorumlu İdare
Madde 15 – Bu Yönetmeliğin uygulanmasında yetki alanlarına göre belediyeler ve valilikler sorumludur.
(Değişik fıkra: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/6.mad) Bu Yönetmelik ile belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediye meclisine, belediye encümenine ve belediye başkanlığına verilen yetkiler, belediye mücavir alan sınırları dışında valilik görev alanında kalan alanlarda, il genel meclisi, il encümeni ve il özel idareleri tarafından kullanılır.
Yürürlük
Madde 16 – Bu yönetmelik 01/01/1994 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 17 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.
Geçici Maddeler
Geçici Madde 1 – 2981/3290/3366 sayılı Yasaya istinaden ruhsat ve kullanma izni alacak yapılara da bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Geçici Madde 2 - Belediyelerin bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar otoparklarla ilgili olarak tahsil etmiş oldukları meblağ, en geç 01/01/1994 tarihine kadar bu Yönetmelikle belirtilen otopark hesabına aktarılır veya yatırılır.
Geçici Madde 3 – (Değişik madde: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/7.mad)
Belediye veya valilikler, imar planı sınırları içerisinde kalan alanlardaki yerleşmenin projeksiyon nüfusunun otopark ihtiyacı ile otopark ihtiyacı kendi içinde karşılanamayan parsellerin otopark ihtiyacını tespit ederek, bu ihtiyacın karşılanması amacıyla bölge otopark alanı oluşturmaya yönelik imar planı revizyonlarını veya değişikliklerini en geç iki yıl içinde yaparlar. Planların yürürlüğe girmesinden en geç üç ay içinde bu planı tatbik etmek üzere beş yıllık imar programını hazırlayarak bu süre içerisinde uygularlar.
Geçici Madde 4 – Belediyeler otopark hesabında toplanmış bulunan bedelleri, gerekiyorsa kendi kaynakları ile takviye ederek, başlamış olan bölge otoparkı inşaatlarının tamamlanmasında ve yeni tesis edilecek bölge ve genel otoparkların arsa alımlarında kullanmak üzere öncelikle ve ivedilikle girişimde bulunmakla yükümlüdürler.
Geçici Madde 5 - Belediyeler bu Yönetmelik ile kendilerine tesbit yetkisi verilen konular ile ilgili esasları 01/01/1994 tarihine kadar belirleyerek Meclis Kararına bağlamakla yükümlüdür. Bu tarihten sonra bu konuda Meclis Kararı alınamaz.
Bu süre içerisinde bu yükümlülüğün belediyelerce yerine getirilmemesi halinde Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nın çıkaracağı esaslar doğrultusunda uygulama yapılır, bu esaslar bir tebliğ şeklinde Resmi Gazete’de yayımlanır.
Geçici Madde 6 – (Ek madde: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/4. md . ;Değişik madde: 22/05/2006-26147 S.R.G. Yön/8.mad)
Belediyeler ve valilikler, Yönetmelikle kendilerine tespit yetkisi verilen konularla ilgili esasları, daha önce aynı konuda karar almış olsalar dahi, altı ay içinde Belediye Meclis Kararı veya İl Genel Meclisi kararı alarak belirler. Karar alınıncaya kadar Bakanlıkça çıkarılan Tebliğ hükümlerine uyulur.
Geçici Madde 7 – (Ek madde: 02/09/1999 – 23804 sayılı R.G. Yön/4. md.)
Mevcut umumi bina, bölge ve genel otoparklarında bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinde özürlüler için belirtilen şartlarda otopark yeri ayrılır.
